ทุก ๆ ปี

Posted by "แห้วอบเกลือ" on

ในทุก ๆ ปี... เราก็หวังว่าเราจะลืมเขาลงไปได้

ความจริงถ้าไม่เจอกันเลย มันก็ลืมได้นั่นแหละ

แต่ไม่รู้จะจำกัดความคำว่า "ลืม" ยังไง

ยังแอบส่งไอจีเขา ไม่ได้ส่องเฟส เพราะไม่ำเ้แอดไป แค่ไอจีก็ปวดใจจะบ้าแล้ว

นาน ๆ ก็ไลน์ไปที แต่ช่วงนี้เขาก็อ่านแต่ไม่ตอบ ก็ไม่เข้าใจ บางครั้งไลน์ไปด้วยเรื่องไม่สาระ เขาก็ตอบ แต่บ่อยครั้งที่ไลน์หวังผลให้ตอบกลับเฉย

ถามว่าตอนนี้หวังอะไร ก็ไม่ได้หวังอะไร ไม่ได้หวังให้เขามารัก ไม่ได้หวังว่าจะได้อยู่ข้าง ๆ เขา

แค่หวังว่าเราจะยังเป็นคนรู้จักที่ดีต่อกัน



เพราะแค่คำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ทำให้เราดีใจแล้ว

ถ้าปีนี้ยังส่งการ์ดวันเกิดไป ก็คงได้ใช่ไหม?

เราจะส่งไปอีกถึงเมื่อไหร่หรอ ?

เจ็บที่ยังรู้สึก

Posted by "แห้วอบเกลือ" on   0 trackback

อ่านไม่ตอบ กับ ไม่อ่านเลย

ไม่รู้ว่าอะไรมันแย่กว่ากัน

เราแค่อยากบอกเรื่องราวของเรา

อยากให้เขารู้ เพราะอยากจะคุยกับเขา

ไม่ว่างหรอ ถึงอ่านไม่ตอบ



เรารู้ว่าเราเรียกร้องอะไรไม่ได้

แต่ในช่วงที่เราเสียใจ เราแค่อยากได้คำปลอบใจธรรมดา ๆ

ไม่ได้อยากได้การซ้ำเติมเลย

ความจริงแล้วเราไม่ควรรู้จักกันเลย

Posted by "แห้วอบเกลือ" on   0 comments   0 trackback

พอลองมานั่งคิดดู....
ถ้าเราไม่ได้รู้จักกัน อะไร ๆ ก็คงดีกว่านี้
ถ้าวันนั้นไม่คิดขอไลน์ ไม่แอด IG บางทีก็คงไม่เจ็บปวด
ทั้ง ๆ ที่บอกตัวเองเสมอ มันไม่มีทางเป็นไปได้
บอกให้ตัดใจ บอกให้ลืม บอกให้อย่ารู้สึก
อย่าทัก อย่าคาดหวัง หาคนอื่นคุยซะ
หันไปรักคนอื่นก็ได้ แต่ไม่มีใคร มีอิทธิพลกับใจขนาดนี้
ความรู้สึกมันมากเกินไป มันล้น จนไม่อยากรับรู้
ถ้ามีโอกาสเจอกัน ก็คงไม่อยากเห็นหน้าแล้ว
ไม่อยากรู้ด้วยซ้ำว่ารู้จักกัน
เมินกันไปเลยก็ดี มันเจ็บจนเสพติดไปแล้ว

ในใจ 1

Posted by "แห้วอบเกลือ" on   0 comments   0 trackback

ทุก ๆ ครั้งที่ความรักไม่เป็นดั่งใจ

เราก็เฝ้าแต่สงสัย

เราทำอะไรผิดไป เราทำอะไรไม่ดี

ทำไมเขาถึงไม่ชอบเรา

ทำไมเขาถึงไม่ชอบเรา

ทุกครั้งเราเฝ้าถามตัวเอง

เขาก็แค่ไม่ชอบเรา

เขาแค่มีคนที่ชอบมากกว่า

คำตอบมันก็ง่าย ๆ แค่นั้น

ครูก็ยังไม่ใช่

Posted by "แห้วอบเกลือ" on   0 comments   0 trackback

การเป็นครูใจดี ไม่ตี ไม่ด่า เด็กอยากทำไรก็ทำ ใครใคร่เรียนเรียน ใครใคร่เล่นมือถือเล่น ดูเหมือนจะเป็นครูดี เหมือนจะเป็นครูที่รักเด็กนะ เด็กคงคิดแบบนั้น....

แต่พวกมึงไม่รู้หรอกว่ากำลังถูกครูวางยา ให้กลายเป็นคนขี้เกียจ ไร้ความรับผิดชอบ

เราพยายามแล้วนะ พยายามจนไม่รู้จะทำยังไง เคยทั้งตี ทั้งด่า ทั้งลองไม่ตี ไม่ว่า ปล่อยให้สำนึกได้เอง

แต่สุดท้ายก็ได้รู้ว่ามันไร้ประโยชน์ มีแต่ทำให้เด็กเอาความใจดีมาใช้ทำร้ายทั้งตัวเองและความรู้สึกของเรา

ขอโทษจริง ๆ ที่ครูเป็นครูที่ดีไม่ได้

กะไว้แล้วว่าอาชีพนี้ไม่เหมาะกะเรา ไม่น่าริจะมาทำเลย เมื่อไหร่จะหมดเทอม...